تيمي ار زمين*شناسان دانشگاه گيل توانسته*اند بهترين تصوير از چهره زمين را در 100 ميليون سال پيش از ميلاد ارائه كنند.

قاره*هاي مدرن زمين بخشهايي از يك ابرقاره يكپارچه 300 ميليون ساله موسوم به پانجه*آ هستند كه ابتدا در نزديكي استوا قرار داشت اما در دوره دايناسورها، نيروهاي تكتونيكي به آرامي باعث تجزيه اين ابر قاره شدند.


دانشمندان اكنون پيش*بيني كرده*اند كه همين نيروها مي*توانند قطعات جداگانه قاره*هاي امروزي را به يك ابرقاره جديد موسوم به آماسيا در 100 ميليون سال آينده تبديل كنند.


سنگ*ها و رشته*كوه*هاي قديمي نشان مي*دهند كه حركت مداوم پوسته زمين پيش از اين در يك دوره حدود نيم ميليارد ساله چندين بار ابرقاره*ها را از هم جدا و مجددا به هم متصل كرده است. اما نمايش محل شكل*گيري ابرقاره*هاي پيشين مشكل بوده كه در نتيجه پيش*بيني تصادم آينده را در هاله*اي فرو برده است.


محققان دانشگاه گيل ابتدا به بررسي دوران پيش از پانجه*آ پرداخته و موقعيت ابرقاره*هاي رودينيا در حدود يك ميليارد سال پيش و نونا در 700 ميليون سال قبل را تعيين كردند.




اين محققان دريافتند كه در طول اين دو دوره هر ابرقاره در يك چهارم جهان از جايي كه ابر قاره پيشين شكل گرفته بوده، تشكيل شده است. با استفاده از اين اطلاعات آنها محاسبه كرده*اند كه آماسيا در نزديكي قطب شمال شكل خواهد گرفت.


پيش*بيني آنها بر اساس يك شيوه جديد تعيير دادها از رگه*هاي مغناطيسي كشف شده در نمونه*هاي سنگهاي باستاني است. اين رگه*ها كه موقعيت نمونه*ها را در ارتباط با ميدان مغناطيسي زمين كه در آن به حالت جامد در آمده*اند، ثبت كرده مي*توانند براي تعيين محل شكل*گيري سنگها در جهان مورد استفاده قرار بگيرند.


زمين*شناسان از اين اطلاات براي پيگيري حركات ابرقاره*ها استفاده كرده*اند.


رگه*هاي مغناطيسي از پيش از اين براي محاسبه عرضها يا موقعيت شمال و جنوب قاره*هاي قديم مورد استفاده بوده*اند.اما تعيين طولها يا موقعيت شرق به غرب بسيار مشكل*تر بوده چرا كه ميدان مغناطيسي زمين با طول تفاوت كمي دارد. براي غلبه بر اين مشكل،* دانشمندان از يك شيوه جديد بررسي اطلاعات مغناطيسي براي شناسايي پديده*اي موسوم به انحراف واقعی دو قطب استفاده كردند كه به تغيير آرام در موقعيت قطبهاي زمين در زمان تغيير جرم داخلي سياره گفته مي*شود.


محققان با پيگيري انحراف قطبها در طول زمان توانستند موقعيت طولي سنگهاي باستاني را تعيين كنند.


به گفته دانشمندان، اين اولين بار است كه از يك شيوه براي جمع*آوري اطلاعات در مورد ديرينه طول جغرافيايي استفاده شده است.


اين يافته اطلاعات مفيدي در مورد جهان آينده در اختيار انسان قرار مي*دهد. درك بهتري از دوره*هاي ابرقاره مي*تواند فرايند تكامل و پراكندگي موجودات پيش از تاريخ را كه در اين قاره*ها حركت مي*كردند، روشن سازد.


اين اكتشاف همچنين از كاربردهايي براي تحقيقات در مورد نفت برخوردار بوده كه معمولا در مناطقي كه قاره*ها از هم جدا شده*اند، شكل مي*گيرند.


به گزارش ایسنا، ديرينه*شناسان در حال حاضر از نتايج جديد براي بررسي مجدد گسترش گياهان و حيوانات در قاره ها در طول دوره زمين*شناسي استفاده كرده و اكنون قصد دارند اين پيش*بيني خود را توسط دانشمندان ديگر به آزمايش بگذارند.


آفتاب