هر سال بدتر از پارسال

نمودارهای زیر تعداد تقریبی مخاطبان سینمای ایران در بهار سال های 1385 تا 1391 در تهران را نشان می دهد. در بهار سال های گذشته (به جز سال 86) مجموع مخاطبان فیلم ها در این فصل پرمخاطب نزدیک به 2 میلیون نفر بوده اما در بهار امسال تعداد سینماروها با احتساب میانگین قیمت بلیت 5 هزار تومان به یک میلیون نفر هم نرسیده است.

برای رسیدن به یک آمار تا حد ممکن دقیق به سراغ فیلم هایی رفته ایم که از بیشترین فرصت ممکن برای فروش در فصل بهار برخوردار بوده اند. به همین دلیل فیلم های پرفروشی مثل روز سوم و ورود آقایان ممنوع که در 10 روز آخر خرداد سال های 1386 و 1390 اکران شده اند و فروششان حداقل تا اواسط تیرماه ادامه داشته به نمودارهای زیر راه نیافته اند.

بهار 85: در بهار این سال آتش بس یکه تاز گیشه ها بود. تهمینه میلانی یک کمدی – رمانتیک نوفق ساخته بود که مردم برای دیدنش سر و دست می شکستند و بعد از دیدن آن راضی به خانه هایشان برمی گشتند.



دیگر فیلم های پرفروش بهار آن سال هم کمدی بودند و قدرت انتخاب را از دوستداران دیگر گونه های سینمایی سلب می کردند اما میزان فروششان با آتش بس فاصله ای چندصد میلیونی داشت و نتوانستند به اندازه آن در جذب مخاطب موفق عمل کنند.



بهار 86: سلیقه مردم نسبت به سال قبل تغییر کرده بود و صدر جدول پرفروش ها به فیلم های جدی با مضامینی تلخ اختصاص داشت. پارک وی به عنوان پرفروش ترین فیلم یک اثر ترسناک با خشونت زیاد بود و خون بازی ماجرای ترک اعتیاد یک دختر جوان را دستمایه خود قرار می داد. سومین فیلم پرفروش آن سال نقاب بود که اگر سی دی قاچاقش بیرون نمی آمد حتما مخاطبان بیشتری را به سینماها می کشاند.








بهار 87: فیلم های کمدی دوباره در فصل بهار پرفروش شدند. دایره زنگی در آخرین روزهای اسفند اکران شد و از همان زمان تکانی غیرمنتظره به گیشه ها داد. زن ها فرشته اند هم با داستان عامه پسندش در جذب مخاطب موفق عمل کرد. همینطور مجنون لیلی، قرنطینه و به همین سادگی که فروش هایی تقریبا نزدیک به هم داشتند. در سال 87 فیلم های متنوعی در بهار اکران شدند و دست سینماروها را برای انتخاب فیلم های دلخواهشان باز گذاشتند.







بهار 88: رقبای اصلی این سال اخراجی ها 2 و درباره الی ... بودند اما فیلم مسعود ده نمکی خیلی زود گوی سبقت را از فیلم اصغر فرهادی ربود و علاوه بر فروش غیرمنتظره در بهار 88، به یکی از پرفروش ترین فیلم های تاریخ سینمای ایران تبدیل شد. سوپراستار هم با موضوع کنجکاوی برانگیزش در جذب مخاطب ناکام نماند و وقتی همه خوابیم هم به دلیل اعتبار سازنده اش از اکران بهار بهره مناسبی برد.








بهار 89: فروش پوپک و مش ماشاالله دور از انتظار نبود. همینطور فروش تسویه حساب و حتی دموکراسی تو روز روشن. به رنگ ارغوان هم به دلیل حواشی ناشی از توقیف چندساله اش می توانست تماشاگران زیادی را به سینماها بکشاند. شگفتی آن سال طلا و مس بود که به فروشی برخلاف انتظار دست یافت و توانست علاوه بر تحسین منتقدان، نظر مساعد تماشاگران عادی سینما را هم به خود جلب کند.





بهار 90: اخراجی ها 3 گرچه به لحاظ آمار نزدیک به اخراجی ها 2 فروخت اما به دلیل گران شدن بلیت سینما تعداد مخاطبان کمتری را به سینماها کشاند. این بار هم رقیب سرسخت فیلم ده نمکی فیلمی از اصغر فرهادی بود اما جدایی نادر از سیمین کمی کمتر از اخراجی ها 3 فروخت و در تهران حدود 600 هزار نفر به تماشایش نشستند. جرم گرچه بهترین فیلم جشنواره فجر شناخته شده بود اما نتوانست بیشتر از 147 هزار نفر را به سینماها بکشاند.





بهار 91: زمزمه های توقیف گشت ارشاد خیلی به نفعش تمام شد و در مدت زمانی محدود آن را به پرفروش ترین فیلم اکران بهار در تهران تبدیل کرد. قلاده های طلا با اینکه چندین هفته بیشتر از آن روی پرده ماند مجبور شد به رتبه دوم اکتفا کند. نارنجی پوش و انتهای خیابان هشتم هم در نبود رقیبی قدرتمند به فروش های متوسطی رسیدند و رونق چندانی به سینماها ندادند.



تعداد مخاطبان سینمای ایران در 1371-1390

در دهه 70 سینمای ایرن روزهای بهتری را تجربه می کرد. آمار فروش فیلم ها و به تبع تعداد مخاطبان بسیار بیشتر از این روزها بود و سینماها رونق زیادی داشتند. در دهه 80 اما تعداد مخاطبان با کاهشی قابل توجه مواجه شد و به زیر 20 میلیون نفر در سال و در بعضی موارد به زیر 10 میلیون نفر در سال رسید. هر چقدر جمعیت کشور بیشتر شد تعداد مخاطبان کاهش پیدا کرد و سینمای ایران از روزهای خوبش فاصله گرفت.